Martwa Natura

Martwa Natura to historia żydowskiej Łodzi widziana i opowiedziana z perspektywy obrazu martwej natury (przy użyciu kreatywnej animacji). Narratorem i bohaterem jest Lilka Elbaum, łodzianka, której rodzina została zmuszona do opuszczenia Łodzi wskutek Marca 68. Będzie towarzyszył jej Paul Celler, Amerykanin z łódzkim korzeniami, który szuka w Łódzkiem swoich korzeni. Wiecej poniżej.

Martwa natura to historia żydowskiej Łodzi widziana i opowiedziana z perspektywy obrazu martwej natury (przy użyciu kreatywnej animacji). Narratorem i bohaterem jest Lilka Elbaum, łodzianka, której rodzina została zmuszona do opuszczenia Łodzi wskutek Marca 68. Będzie towarzyszył jej Paul Celler, Amerykanin z łódzkim korzeniami, który szuka w Łódzkiem swoich korzeni.

Film opowiada o żyjącej niegdyś społeczności żydowskiej Łodzi, o jej niemal całkowitym zniszczeniu w czasie Zagłady, o powojennym odrodzeniu, a wreszcie w 1968 roku o wypędzeniu Żydów.

100 lat Łodzi zostanie opowiedziane za pomocą metafory – obrazu martwej natury, który wisiał w domu Lilki Elbaum w Łodzi od 1945 r. do czasu wyjazdu rodziny w 1968 r. Jej rodzice nabyli obraz jako element wyposażenia mieszkania od niemieckiego dentysty, który musiał opuścić miasto po wyzwoleniu w 1945 r. Każdego ranka w mieszkaniu w Łodzi pierwszą rzeczą, którą Lilka widziała po przebudzeniu, była owa martwa natura.

W 1968 roku, nieco ponad dwadzieścia lat po Shoah, w jeszcze jednym przypływie antysemityzmu, większość pozostałych 30 tysięcy Żydów w Polsce zostało zmuszonych do emigracji, pozostawiając za sobą życie i większość posiadanych dóbr. Rodzice Lilki sprzedali zawartość mieszkania nieżydowskiemu przyjacielowi rodziny. Historia wygnania polskich Żydów z 1968 r. nie jest znana poza Polską. Powszechna percepcja, aż do transformacji w Europie Wschodniej w 1989 roku, była taka, że żydowskie życie w Polsce zostało całkowicie ugaszone.

W 2018 roku, po czterdziestu ośmiu latach rozstania, podczas wizyty w Łodzi, Lilka ponownie zobaczyła „swoją” martwą naturę. Obraz pozostaje aktualnie w posiadaniu rodziny, która kupiła go w czasie, gdy Lilka i jej rodzina zostali zesłani z Polski. Ponowne zobaczenie go po 48 latach wywołało jej ukryte poczucie zagubienia bezpieczeństwa i domu rodzinnego. Mimo że obraz nie ma żadnej wartości materialnej, mimo że rodzina sprzedawała go pod przymusem, jego właściciele nie rozstają się z nim.

Martwa natura jest „przedmiotem pamięci”, przypominającym jej dawne życie w Łodzi, które musiała opuścić w wieku 19 lat w 1968 roku wraz z większością polskich Żydów. Jest to również artefakt z czasów przed Holocaustem, bowiem żydowska społeczność Łodzi wraz z innymi artefaktami, budynkami, mapami i dokumentami archiwalnymi jest potwierdzeniem istnienia tego świata, a dla drugiej generacji Holocaustu ocaleni często są jedynym związkiem z rodziną, której nigdy nie mieli. Wiedzieli, ale chcą wiedzieć więcej. Lilka Elbaum opisze „Martwą naturę” z udziałem Pawła Cellera, kolejnego potomka drugiego pokolenia polskiego Żyda z Łodzi. Paul, który urodził się w Stanach Zjednoczonych, odkryje w swojej podróży ślady i „przedmioty pamięci” z własnej przeszłości, które połączą go ze swoją zaginioną rodziną.

Zdjęcia

Wspieraj niezależne filmy. Zrob donację tutaj.